Çocuk Baş Belası mı Baş Tacı mı?

cocukbasa1Çocuk eğer mutsuz bir ortamda yetişmiş ise büyüdüğünde bunu ailesiyle yüzleştirir.

Mutlaka olumsuz geri bildirim yaşanır. Böyle bir şeyin yaşanmaması için çocuğun insan kimliğiyle eşleştirilmesi gerekir.

Çocuk doğduğu andan itibaren ilk öğretmeni annesidir. Özgüvenini geliştirmek, bağımsız hareket etmesini sağlamak için anne bir rehber olmalıdır.

Bu kitap, işte bu amaçla hazırlanmıştır. Çocuğunuz büyüdüğünde olumsuz geri bildirimler almamanız için 150 temel soruya cevaptır verilmiştir.

ÖNSÖZ

Bir çocuğun kalbinden.

Biricik anneciğim ve babacığım yaratanın programı ile beni bu gezegene getirdiğiniz için çok teşekkür ediyorum. Biliyorum beni çok sevdiğinizi. Yine de sizinle paylaşmak istediklerim var.

Ben sizleri sizin sevginizden daha çok seviyorum.

Biliyor musunuz; ben sizi bilmiyordum siz beni kucaklayınca tanımaya ve annemin karnında sevmeye başladım. Benim için biricik ve bir tanesiniz. Bir tane annem bir tane babam var.

Beni büyütürken bu kadar zorlanacağınızı düşünmemiştiniz. Sizi uykusuz gergin ve stresli yapacağımı bilmiyordum. Birçok şeyi beceremediğim ve size muhtaç olduğum için özür diliyorum. Ben sizin kucağınıza inip yürümek, koşmak istiyorum. Yemeğimi yemeye rahat uyumayı ve tuvalete gitmeyi inanın ki çok istiyorum ama olmuyor. Galiba bu bir süreç. Acıkınca, altımı kirlettiğimde, uyumak ve sevilmek istediğimde ağlıyorum. Sizi çok telaşlandırıyorum. Sizi yoruyorum aslında bende böyle olmasını istemiyorum..

Sizinle tek iletişimim ağlamakla oluyor. Size vermiş olduğum rahatsızlıklardan dolayı çok özür diliyorum. Bazen tartışıyorsunuz, öyle üzülüyorum ki sanki benim yüzümden kavga ettiğinizi düşünüyorum. Keşke bu gezegene gelmeseydim diyerek ben de çok ağlıyorum. Anneciğim  hastalandığımda  seni çok yoruyorum. Benim hastalığıma üzüldüğünü ve çaresizliklerini görüyorum. Acımdan ve sancımdan ağlıyorum. İnanın acılara sancılara dayanamıyorum. Şefkatinizi ve merhametinizi hissedebiliyorum. Bu durumda içim daha da acıyor.

Bazen galiba sizleri çok bunaltıyorum. Bana ifade ettiğiniz ve söylediğiniz   sözcükler, küçük yüreğimi hançerliyor. İçim acıyor anneciğim ve babacığım. Canım anneciğim senden çok özür diliyorum.  ” Neden doğurdum seni, seni doğuruncaya kadar taş doğursaydım, ne baş belasıymışsın, sendende adam olacak, bitmez tükenmez ızdırapsın, ne biçim çilem varmış, keşke doğurmasaydım, sen çekilecek çocuk değilsin, yoruldum, yordun, yeter artık, yıllarımı aldın götürdün, yaşlandırdın,sus, bak susmazsan döverim, başıma bela olasın diye mi dünyaya getirdim” bu kelime ve cümleleri duyduğumda içim parçalanıyor. Sanki ben istediğim için mi böyle oldu. Bebek olmanın bu kadar zor olacağını hiç aklıma gelmezdi ama artık oldu. Bir kaç gün önce yüzüme vurmuştun. Hala şoktayım. Benim biricik bir tane annem bunu bana nasıl yapıyor diye çok düşünüyorum. Yoksa beni sevmemeye mi başladın. Hayır olamaz. Lütfen sev anne, lütfen. Her şeye rağmen sen benim annemsin. Ben sana hiç kıyamam. Elimde olmayan nedenlerden dolayı senin zamanını alıyorum? Senden özür diliyorum.

Emekleyince attığın kahkahalar, babamın bana verdiği emeklerden çok mutluyum. Ayağa kalkıp da koltuk kenarında sıralamaya başladığımda çok sevinmiştiniz.Sıcacık kucağınıza aldığınızda ki huzurumu anlatamam size.

Bende çok seviniyordum. Artık size daha az yük olacağım ve kendi ihtiyaçlarımı karşılayacağım için çok mutlu oluyorum. Hani komşu gelmişti de ” şimdi asıl işin daha da zorlaşacak” demişti. ” Her yeri karıştıracak peşinden koşacaksın. İşin zor demişti. Aslında ben seni zor durumda bıraktığımı bilmiyordum. Merak ediyordum. Etraftaki her şeye dokunmak veya ağzıma almak istiyordum. Ben her şeyi öğrenmek istediğim için hareketliydim.

Ne çabuk geçti zaman değil mi anneciğim ve babacığım? Ayağa kalktım yürüdüm. Tuvaletimi kendim yapıyorum. Size yardım ediyorum. Sizin ifadenizle hareketli, yaramaz baş belası, sözleriniz artık çok üzmüyor. Alıştım galiba.

Sizin kucağınız, sıcaklığınız, yaptığınız olumsuzluklara rağmen çok güzel. Ne yapabilirim ki. İşte ben böyleyim. Hep birlikte büyüyoruz.Sizinle olmaktan, size sarılmaktan o kadar mutluyum ki, şefkatli kucaklarınız için çok teşekkür ediyorum.Siz benim ait olduğum ailemsiniz.İyi ki benim annem ve babamsınız. Uzun hayat yolculuğunda hep birlikteyiz.Sizi çok seviyorum.Sizi özel olarak sevmeye devam edeceğim.

Bize emanet edilen çocuğun duygu ve düşüncelerini ifade ettikten sonra, bizimde iki evladımız var. Eşimle birlikte çocuklarımızı büyüttük sonuçlarına baktık ve çok şükür dedik.  Hayatta  anne ve baba kimliklerimizle onların yanındayız. Onlarda bizim yüreğimizdeler. Çocuklarımızdan çok şeyler öğrendik. Eşimde ben de evlatlarımıza teşekkür ediyoruz. Yaşamda bizi olgunlaştırıp insan olmamıza yardım ettikleri için çok mutluyuz.

Bu kitabı oluştururken eşimi çok desteği oldu. Yazılarıma duygularıma severek ve isteyerek bana yardımcı olduğu için yüreğimle teşekkür ediyorum. Biliyorum ki kitabı okumaya başladığınızda çocuk yetiştirmenin bir keyif olduğunu anlayacaksınız.Eyleme geçmeye başladığınızda kendinizi onaylayacaksınız.

Şimdiden sizi doğru nesil  yetiştirdiğiniz için kutluyorum. Bilmek ve uygulamanın ana temeli insan olmaktır. Siz harika anne  harika babasınız, yapabileceğinizin en iyisini yapacağınızı biliyorum.

Kitabın yayına hazırlanmasında ve sizlere ulaşmasında emeği geçen , Hayat Yayınları çalışanlarına çok teşekkür ediyorum.

Sevgide kalın.
Fatma TAŞ

Pin It

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir